urodzinowo-spóźniony wpis

nadszedł Wielki Dzień.Nadszedł Dzień Podsumowań.
To był rok sinusoidy.Totalna Góra zmierzała ku totalnemu Dołowi, płacz i śmiech mieszały się jak wódka z cytryną, to był kolejny rok, w którym mogłam pozwolić sobie na wszystkie uczucia jakie chciałam, a że devil under my skin...dobrze jest zrozumieć,że jest się dla siebie najważniejszym przyjacielem:-) To był rok, w którym spotkałam masę fantastycznych ludzi, to oni zawsze byli i są Górą...tą Górą,dla której zawsze jestem w dobrym humorze, mam czas i chęć do szaleństw:-) i choć niektórzy pojawili się w moim życiu tylko na jakiś czas wnieśli taki powiew luzu,że nigdy im tego nie zapomnę:-) To był rok, w którym nie przespałam wielu nocy i chętnie nie prześpię kolejnych, a ludzie, którzy wydawałoby się,że zniknęli na zawsze kupili w końcu papierosy, po które wyszli i wrócili:-) Cieszę się,że moje babskie przyjaźnie się umocniły, bo choć nie jestem zwolenniczką solidarności jajników, dobrze dostać czasem emocjonalnego strzała z liścia,żeby nie wleźć po kolana w emocjonalne gówno, a jeszcze lepiej móc zawsze liczyć na obiadek, kocyk i dobre słowo. I dlatego dzięki Wiolasowi, Noemci, Adze i Magdzie za to,że Są:-) Pikolowi dziękuję,ża to,że pojawił sie w moim życiu nieoczekiwanie i jest niezmordowanym słuchaczem perturbacji damsko-męskich i najlepszym fotografem jakiego znam:-) To był rok, który pozwolił mi odetchnąć z ulgą,że nie zostanę wiecznym tułaczem...mam swój kawałek podłogi i jest to stan bezcenny. Wydarzyło się milion cudnych chwil, wylałam wannę łez...ale wiem jedno: z wariactwem mi do twarzy:-))
I jedno czego sobie życzę i czego życzyliście mi Wszyscy to przeżywać to wariactwo w liczbie mnogiej.
No to w górę serca!